Provincie West-Vlaanderen

Overzicht te bezoeken bedrijven en projecten in provincie West-Vlaanderen

Dorpspunt in Beveren - vzw De Lovie

Medewerkers van ‘Dorpspunt in Beveren’, in Beveren aan-de-IJzer

Het kloppende hart van een plattelandsdrop

“Met alleen nog een broodautomaat en een café in het dorp, kon je als bewoner van Beveren-aan-de-IJzer zonder auto niet veel aanvangen. Uit dit mobiliteitsvraagstuk is het Dorpspunt ontstaan. Hier vind je alles wat een plattelandsdorp nodig heeft op één plek: lokale boeren en producenten bevoorraden de winkel, dorpsbewoners ontmoeten er elkaar bij een kop koffie of op een van onze activiteiten. Zo blijft een dorp leven. Oh ja, het Dorpspunt wordt samen met mensen met een verstandelijke beperking uitgebaat. Uniek in Vlaanderen.”

Adres

Roesbruggestraat 20

8691 Beveren-aan-den-Ijzer

 

Melkveebedrijf Beepophof

Lieven en Hannelore, Arend, Jente en Frauke. En de hond Louise. Landbouwersgezin uit Poperinge.

Als de tractor zelf zijn weg vindt 

“Wij boeren slim, met de hulp van innovatie en slimme technologie. Onze tractor vindt helemaal zelf zijn weg op het veld. Zelfs sturen hoeft niet meer. Onze koeien krijgen de allerbeste voedermengeling, samengesteld door een ingenieus softwareprogramma. En de koeien melken? Dat doet de melkrobot, die trouwens van elke koe meer weet dan Facebook van ons.”

Bekijk ook zeker het filmpje met Hannelore en Lieven.

Adres

Lieven Cuvelier en Hannelore Knockaert

Beleedstraat 4a

8970 Poperinge

Parkeren kan langs de Ieperseweg, op 400m wandelen van het bedrijf. 

 

De tractor rijdt volgens de richtlijnen van de gps over het veld, zelfs sturen hoeft niet meer. In de stallen doet de melkrobot het meeste werk. En software berekent de beste veevoedermengeling voor een echt topsportersdieet. Op de melkveeboerderij van Lieven Cuvelier en Hannelore Knockaert in Poperinge helpt de technologie een stevig handje. 200 melkkoeien, 60 hectare voedergewassen en drie jonge kinderen. Lieven en Hannelore hebben de handen vol op hun boerderij, maar met de hulp van flink wat technologie lukt hen dat prima. Lieven groeide op in een landbouwersfamilie en nam de ouderlijke boerderij over. Maar in 2007 werd het bedrijf onteigend voor de uitbreiding van een bedrijvenzone. Het jonge landbouwerskoppel moest herbeginnen en bouwde even verderop een nieuwe boerderij. “Een moeilijke periode, maar we moesten erdoor”, vertelt Hannelore. “We konden er dus maar beter het beste van maken, met een bedrijf dat klaar was voor de toekomst. De technologie en een snuifje innovatie helpen ons daarbij.”

De zelfrijdende tractor

In de cockpit van één van de tractoren wordt al snel duidelijk wat Hannelore bedoelt. De hoeveelheid knopjes en schermen benadert die van een klein vliegtuig, maar ze maken het Lieven een stuk gemakkelijker. “Ik ben bijna niet meer nodig”, lacht hij. “De gps-ontvanger op het dak toont de weg en het systeem van besturingsbegeleiding neemt het rijden voor zich. Daardoor rij ik handenvrij en hoef ik alleen maar toe te zien of alles vlot verloopt.” Het systeem spaart tijd, energieverbruik, zaad en sproeistoffen. “Dankzij de gps-begeleiding wordt er geen zaadje te veel of te weinig gebruikt”, legt Hannelore uit. “Op het scherm tekenen we een beginlijn uit en het systeem berekent zelf het best mogelijke traject over het perceel. Wij moeten dus zelf niet meer puzzelen om tot het kortste rijtraject te komen. Een druk op de knop en de tractor neemt over. Als een zelfrijdende auto. Voor de boer is het minder vermoeiend, het vergt minder concentratie en hij is sneller klaar.” Het afsluitsysteem van de spuitboom is ook aangesloten op het gps-systeem. De machine zal automatisch secties afsluiten als hij over een strook komt waar al besproeid werd of waar wat later nog gesproeid zal worden. “Anders moeten we dat op het zicht doen. Niet gemakkelijk met een spuitboom van 27 meter lang.” De innovatie zit soms ook in kleine dingen. De lagedrukbanden op de tractor zorgen ervoor dat de bodem niet te zwaar wordt belast. Zo blijft het vochtgehalte en de zuurstofhuishouding optimaal. “Percelen die bewerkt worden zonder lagedrukbanden hebben vaak een minder goede opbrengst op de kopakker. De kopakker is de strook aan de kant waar de tractor telkens draait. Met harde banden duw je de grond er samen. De structuur lijdt eronder en de teelt ook”, legt Hannelore uit.

Duurzame eiwitten

Hannelore en Lieven telen vooral voedergewassen en suikerbieten. De klassieke voederteelten zijn maïs en gras, maar daar komen ook vlinderbloemigen bij als klaver en luzerne. Een duurzame teelt, die vlinderbloemigen. Ze bevatten veel eiwitten en vervangen zo veel mogelijk van het uit Amerika geïmporteerde soja. De melkkoeien krijgen trouwens een topsportdieet, meent Hannelore. “Een perfect uitgebalanceerd dieet, met de juiste mix van eiwitten, energie en koolhydraten. Een gespecialiseerd labo ontleedt het gras en de maïs zodat we weten hoeveel suikers en voedingsstoffen erin zitten. Dat varieert bij elke oogst. Veel zon betekent veel suikers in je gras. Een softwareprogramma bepaalt de juiste mix van alle ingrediënten en de voermengwagen doet de rest.” Door de stallen rijdt een geautomatiseerd wagentje dat wat lijkt op een uit de kluiten gewassen grasrobot. Die duwt het uitgestrooid voedsel van de koeien de hele tijd aan, zodat de dieren er altijd bij kunnen.

Melken met de laser

De voeding is misschien wel de belangrijkste schakel op het bedrijf, want de juiste voeding levert gezonde koeien en de beste melk op. Als er toch iets scheelt met de dieren, weet de melkrobot dat meteen. “Vroeger moesten we elke koe aanleggen om gemolken te worden”, vertelt Hannelore. “Daar was je een hele tijd mee bezig. Nu doet de robot dat. De koe kent haar weg, voor haar is het routine en ze krijgt er koekjes als extra lokmiddel. Het melkproces verloopt helemaal automatisch: de robot zoekt de tepels met een laser en legt de koe aan. Elk dier draagt een zender rond de hals zodat de robot weet of die koe al dan niet gemolken mag worden.” De zender en de robot registreren een heleboel gegevens: het gewicht, de temperatuur, de hoeveelheid melk, de kwaliteit van de melk, zelfs de kauwbewegingen en de bewegingen van de koe. “Een bronstige koe zal veel rondlopen in de weide, dus dat registeren we ook. Al die gegevens staan in overzichtelijke tabellen op de computer en op de app. Het is ’s ochtends ons eerste werk om die gegevens te bekijken. Hoeveel koeien werden gemolken? Hoeveel melk leverde dat op? Welke koe was te laat of was er niet? Het is een heel andere manier van werken. We kunnen ons concentreren op de dieren waarmee het misloopt.” Omdat de melkveehouders niet meer gebonden zijn aan de vaste melkmomenten, kunnen ze veel flexibeler werken. “We kunnen zelfs al eens met het gezin op zondagavond een uitstap maken”, lacht Hannelore. “We zijn wel altijd van wacht: als er iets misgaat, geeft de app een signaal en moeten we het toch zien op te lossen.”