Vijfde artikel in artikelenreeks 'Onbekend is Onbemind' - i.k.v. LEADER-project Zot van 't Boeren

De huisdokter

Wie wil beginnen met iets nieuws op het bedrijf doet er goed aan zoveel mogelijk advies in te winnen. Niemand vindt het een schande om dit te doen.
Als je hulp en bijstand nodig hebt voor het invullen van aangiftes en voor beter begrip van wetgeving, dan kan je je servicebureau of kan je naar het dienstbetoon van je vakvereniging. Dat is meer dan normaal.
Als het dagelijks bedrijfsritme vierkant draait, als je een last wordt voor je partner, je kinderen, de buren, je vrienden, je zakenrelaties … dan weet je wel dat je de oplossing niet alleen kunt vinden en dat je hulp moet zoeken. Sommigen vinden dat een schande, maar dat is geheel onterecht.
Waar en bij wie kun je dan terecht?
In de reeks “Onbekend is onbemind” kan je mee op verkenning. We gaan op bezoek bij een medewerker en hulpverlener van een vijftal organisaties. Schrik niet, want hier treden we een onbekende wereld binnen en gebruiken we een taal die we niet gewoon zijn in land- en tuinbouwmiddens.

We spreken met Ignace Bergez. Ignace is een van 8.300 huisartsen in Vlaanderen. Hij heeft zijn praktijk in Ruiselede, een gemeente met een sterk landelijk en landbouwkarakter. Hij spreekt enthousiast over zijn beroep. Hij is fier op zijn beroep, net als een land- of tuinbouwer, zegt hij.

Respecteer mekaar en zorg voor elkaar. Daal af uit die ivoren toren. Wees mens onder de mensen. Gelukkig worden we door mekaar. De huisdokter engageert zich om dit proces te ondersteunen. Hij kent de weg.  Hij is nooit ver weg.

De boer, een “ras” apart?

Er zijn weinig beroepssectoren die zo apart zijn als de land- en tuinbouwsector. Het zijn fiere mensen. Ook dokters zijn een “ras” apart, zegt Ignace. Sommige dokters werken zich ook te pletter. Hij of zij heeft ook voor niets tijd, tenzij voor hun passie: mensen helpen. Een land- of tuinbouwer verdient respect omdat hij omgaat met delicate productiemiddelen. Het gaat dan niet alleen over de financiële, maar het gaat zeer zeker over het levend materiaal zoals planten en dieren. De boer zorgt voor voedsel voor iedereen. De boer heeft een grote verantwoordelijkheid. Ook de dokter moet goed nadenken als hij diagnoses stelt en als hij kiest voor welbepaalde behandelingen. De overheid kijkt mee over zijn schouder. Het voorschrijfgedrag, het meewerken aan samenwerkingsverbanden en het volgen van bijscholing zijn punten die gecontroleerd worden. Dokter Bergez is niet tegen controle als die maar zinvol is en met respect verloopt. Een dokter gaat om met belastinggeld. Ignace is eerder gerust dan ongerust als de overheid ziet dat hij goed bezig is. Ook in de landbouw dient controle geen stressfactor te zijn. Hij is ervan overtuigd dat een boer pas gerust kan zijn als de overheid bevestigt dat alles goed en correct gebeurt. Controle versterkt de betrouwbaarheid en het vertrouwen.

De dokter, een draaischijf in de gezondheidszorg.

De dokter is er niet alleen voor het herstel en het onderhoud van ieders fysiek. Ook voor het goed voelen van zijn patiënten is hij verantwoordelijk. Hij geeft toe dat het bij een huisbezoek verrassend overkomt als hij als de dokter vraagt of er misschien wat er scheelt als hij ziet dat alles overhoop blijft liggen in living en keuken. En toch. Het is zo belangrijk dat ook boeren en tuinders even doorheen hun fierheid moeten kijken. We zijn allemaal mensen. We hebben allemaal wel eens problemen. Niets hoeft verborgen te blijven voor mensen die je kunnen helpen. Het lucht op als je ondervindt dat je niet alleen bent met je problemen. Dan is er ruimte om terug adem te happen. Dan is hulp mogelijk. Het is - naast anderen - de huisdokter die een wegwijzer kan zijn. Als iemand te dikwijls naar de fles grijpt – en daarvoor hoef je geen geoefend oog te hebben – is het meestal niet voldoende om een pleister of een pil voor te schrijven. Er is meer aan de hand. De dokter kan in alle vertrouwen luisteren en meezoeken naar de beste oplossing. Hij is gebonden aan het beroepsgeheim. Hij kent de grens tussen roddelen en privacy. Hij beseft echter heel goed dat een oplossing niet alleen bij de man of de vrouw alleen ligt. Het is de gezinssituatie, de relatie, het bedrijf - en de verbanden tussen de drie - die moeten genezen. Hij weet ook hoe. Hij is een wegwijzer op een kruispunt. Hij maakt deel uit van een netwerk van hulpverleners.

Vroeger en nu.

Het beroep van huisdokter is al lang niet meer het verhaal van “mijnheer den Doktoor”. De jongere generatie huisdokters hebben wel vaardigheden aangeleerd om te peilen naar de mate waarin de patiënt zich goed voelt in zijn vel. Hij is nu 31 jaar huisdokter en beseft ten volle dat hij alle kansen moet benutten om via bijscholing sterker te worden. Zo mag het ook zijn bij een land- of tuinbouwer. Fierheid over de stiel is een mooie gave, maar het kan ook een nadeel zijn. Wie niet de weg wil vragen verdwaalt binnen de kortste keren.
Een huisdokter kan tegenwoordig rekenen op collega’s en andere thuisverzorgers om alle facetten van de hulpverlening gecoördineerd en efficiënt te laten verlopen. De gezamenlijke zorgzaamheid haalt de bovenhand. Misschien is dit ook een tip voor de land- en tuinbouwwereld. Respecteer mekaar en zorg voor elkaar. Daal af uit die ivoren toren. Wees mens onder de mensen. Gelukkig worden en blijven we enkel dank zij mekaar. De huisdokter engageert zich om dit proces te ondersteunen. Hij kent de weg. Hij is nooit ver weg.